sigoter u esgoter / sgoter (codjowaedje) I. [v.c.] fé goter l' aiwe (djus d' ene sacwè). I fåt cure les betes dins del bolante aiwe, pu les sgoter, leyî rafroedi et presser po rsaetchî l' aiwe (C. Massaux). >> leye sigoter les clotches: dijheye a ene sakî ki s' aprestêye po ndaler a messe å prumi côp del clotche di l' eglijhe. II. [v.s.c.] passer doûçmint tot cåzant do tins. Les djoûs sgotnut onk après l' ôte (C. Denis). F. s'égrener.