singnî 1 [v.c.]
1. fé rexhe li sonk
a) d' ene biesse po l' touwer. Singnî ene poye, c' est åk ki dji n' såreu rwaiti fé et ki dji n' såreu fé miminme (F. Twiesselmann). F. saigner, égorger.
b) d' ene biesse, d' ene djin, po l' riweri, a môde des médiaedje did dinltins. rl a: sonner. F. pratiquer une saignée.
2. fé rexhe li seuwe d' èn åbe abatou, pa des ptits schoirçaedjes tot do long. rl a: disseuver. F. écorcer. rl a: disseuver.
Etimolodjeye: cogne di l' Årdene nonnrece, do gåmet et do tchampnwès ki s' a spårdou, pask' ele rishonne å F. "saigner".
| singneye [f.n.]
1. accion do méde u do rbouteu cwand i singne ene biesse u ene djin po l' riweri. L' årtisse pratikéve li singneye åzès tchvås cwand k' il avént on côp d' sonk. F. saignée.
2. pitite corote po les aiwes cori aviè on pus grand ravå. F. petit canal d'écoulement.
3. trinnêye di schoirçaedje so on bwès. On fwait deus singneyes, ene di tchaeke costé, po les gros rondins, et ene po les ptits.
| singnaedje [o.n.] accion d' singnî (ene biesse po l' touwer, en åbe). Li singnaedje, c' est pocwè ? - Po ki l' bwès souwe, et nén brani.