sipiner u espiner / spiner (codjowaedje)
I. [v.c.d.] côper des ptitès coxhes djus èn åbe, d' on bouxhon. Pocwè k' ti n' sipenes nén ti håye ? (Motî d' Bastogne). Il ont stî spinés et sbouxhîs, et pa des côps pelés (L. Mahin). Les åbes, cwand t' els as yeu abatou et spiné, i les fåt mete a voye (L. Mahin). [1] Dji spinéve les åbes ki popa aveut abatou, e côpant a longueur les cleperes (A. Schmitz). [2] Loukîz a : sibouxhî, sicoxhî, sibrantchî, disbrantchî. F. ébrancher.
II. [v.c.n.d.] sipiner ås sapéns: côper les setchès coxhes deus metes hôt so les sapéns di cwénze vint ans, po enairer l' sapinire. Il aveut metou on mantche, et i m' l' aveut prusté po spiner ås sapéns. (L. Mahin). F. élaguer.
| sipineure u espineure / spineure [f.n.] pitite coxhe k' a stî spinêye. Come on fjheut des coides di bwès avou les brantches des hesses, on prindeut les spineures po fé des rsôrts di lét (R. Dedoyart). Avou les spineures di beyôle, on fwait des ramons (Motî d' Bastogne). F. ramille, branchette.
| sipinon u espinon / spinon [o.n.] sipineure. Il a ramassé des spinons d' sapén po-z aloumer l' feu. F. branche élaguée.
Etimolodjeye
- spiner
- viebe fwait sol bodje "spene". [3]
- spineure
- cawete -eure
- spinon
- cawete -on
Parintêye et aplacaedjes
Sicrijhas ezès motîs
- spiner
- s(u)pèner [S0], spèner [S17, p. 38], supèner / spèner [S117], spèner [E1], zbèner [E2], nén dins S109
- spineure
- s(i)pèneûre [S0]
- spinon
- zbènon [E2] [4]
Rifondaedje
Dins les motîs, li viebe ni s' voet k' avou -è- (spèner). Mins come i vént bén di "spene", i fourit rfondou "spiner" a cåze do candjmint d' voyale i <=> è (loukîz a spinete).
Sourdants
- ↑ dins Ene båke so les bwès d' l' Årdene.
- ↑ A. Schmitz Les peleus ås tcheneas, Singuliers, 4-2007.
- ↑ FEW 12, 179a, rahoukî dins l' Motî d' Bastogne.
- ↑ Loukîz al Djivêye des motîs.