sipepyî u espepyî / spepyî (codjowaedje) [v.c.] 1. magnî disk' å dierin grin (d' ene påte). Les poyes sipepièt les carotes di mayisse. 2. riwaitî disk' al dierine tchitcheye d' on papîscrît. Les dwanîs ont spepyî tos les documints mins s' n' ont rén trové d' nén e régue. | sipepieus u espepieus / spepieus, e [addj.] ki spepeye voltî, ki vout ki totafwait soeye fwait dins les régues. On dit eto: riwaitant. F. tâtillon.