sipite u espite / spite [f.n.] 1. [[Motî:broû|broû]], aiwe, gletaedje, k' a spité et manni ene sacwè (mousmint, meur, evnd). èm marone esteut plinne d' espites (J. Coppens). Ene espite di tchåsse, di berdouye. Dj' a ene sipite di coleur so m' djakete. rl a: [[Motî:spitåde|spitåde]], [[Motî:spitron|spitron]], [[Motî:spiteure|spiteure]]. F. éclaboussure, souillure. >> ça et les spites: ça et l' restant. >> sipite a l' ouy: pitit boket d' bwès, di poûssire, ki vs espaitche di drovi l' ouy. rl a: [[Motî:barbôjhe|barbôjhe]], [[Motî:bouxhe|bouxhe]]. F. éclat, esquille. >> il a ene sipite: il est sô, et i n' sait pus drovi ls ouys, come ene sakî k' åreut ene barbåjhe a l' ouy. F. éméché. 2. (imådjreçmint) mannixhaedje pa ene laide kidujhance. Il a cotinouwé s' voye droet dvant lu, et leyî les ôtes eberdouyîs pa ses spites et ses broûs (J. Schoovaerts). F. éclaboussure, bavure. 3. pitit boket d' bwès u d' fier ki spite d' on feu, d' on posse a sôder, d' on bouxhaedje di tchambes. Il a atrapé ene espite di feu dins si iy. rl a: [[Motî:blawete|blawete]], [[Motî:sipitron|sipitron]], [[Motî:flamåjhe|flamåjhe]]. F. étincelle. >> sipite di fonte, d'acî: (mot d' ovrî d' foidje) sipites ki rexhèt foû. >> sipite di bwès: pitit boket d' bwès ki si stitche dins l' pea. rl a: [[Motî:schete|schete]], [[Motî:xherbea|xherbea]]. F. écharde. >> sipite d' åme: (imådjreçmint) sicrijhaedje ki mostere l' parfond d' l' åme d' on scrijheu. 4. sipitant (sûtisté, raddisté po tuzer). C' est ene comere ki n' a pont d' espite. F. vivacité, entrain, zèle, dynamisme. >> greve d' espite: greve wice k' on est la, a l' ovraedje, mins k' on boute londjinnmint. F. grève du zèle. 5. raddisté po cori evoye. C' est do spite e bijhe, ci ome la (J. Coppens). Disfondowes: s(u)pite, s(i)pite, (è)spite, s(ë)pëte, (i)spite. Etimolodjeye: sivierba di "[[Motî:spiter|spiter]]".