sipiteure u
espiteure /
spiteure [f.n.]
1. [[Motî:sipite|sipite]] d' aiwe, di broûs. Mi paltot esteut plin d' sipiteures di bôje. rl a: [[Motî:sipitåde|sipitåde]], [[Motî:sipitron|sipitron]], [[Motî:rispita|rispita]]. F. éclaboussure.
2. [[Motî:plovinete|plovinete]]. Il a vnou ene pitite sipiteure. F. ondée.
3. boket d' linne ki spite foû do fiyaedje. rl a: [[Motî:spiturî|spiturî]].
Disfondowes: s(u)piteure, (è)spitûre, s(i)pitûre, s(u)pitûre, s(i)piteure, s(u)pitore, (è)spiture, (è)spiteure.