sipot u espot (råles, après cossoune) spot [o.n.]

1. dijhêye ki dene ene luçon. Loukîz a : pinsêye, tuzêye, rivazî, sintince, rebusse. F. proverbe.

2. bele manire di dire ene sacwè. On dit eto: ratourneure, torneure. F. expression.

3. dijhêye a môde d’ essegne, po ene måjhon d’ handele, evnd. Sins må sins doleur ... c' est li spot del måjhone, dit-st i l' råyeu d' dints (H. Lerutte). F. devise.

4. såvaedje no. On dit eto: sobriket, sobricot, sorno. F. surnom. >> flori d' on spot: diner on spot.

Parintêye :

• Dipus d' racsegnes so les spots