sipotchî u espotchî / spotchî [v.c.]

1. presser inte deus surfaces, et distrure. Il a stî spotchî pa ene oto. F. écraser.

2. distrure pa des pressions moråles, economikes. >> C' est todi les ptits k' on spotche: c' est les cis ki n' ont waire di cwårs ki les ritches fijhèt çou k' i vlèt avou zels. Cdj: 2inme sôre: dji spotche, dji spotchrè, dji spotchive.

rl a: språtchi.