sipoujhî u espoujhî / espoujhî ([[Codjowaedje lodjî|codjowaedje]]) [v.c.] 1. [[Motî:dispoujhî|dispoujhî]] (ene plaece avou d' l' aiwe). F. assécher. 2. atchter totes les martchandêye d' on stok, totes les ecråxhes d' ene tere, tos les minrês d' ene fosse. Å 17inme sieke, on-z aveut spoujhî nosse minrê et abatou tos nos bwès (ratourné pa [[P. Sarachaga]]). On dit eto: [[Motî:foû-moenner|foû-moenner]], F. épuiser. 3. rissaetchî l' aiwe ki s' a spårdou (so ene tåve, al tere). Dj' a spoujhî l' cafè ki dj' aveu ståré sol butagaz. F. éponger. 4. profiter dipus k' i n' fåt del foice des ovrîs. Si les Toutsis ont spotchî, et spoujhî eyet forsipoujhî li peupe houtou, c' est les Bedjes li dfåte ([[L. Mahin]]). Etimolodjeye: viebe [[Motî:poujhî|poujhî]], [[refoircixhante betchete si-]] (tot poujhî). | sipoujhî / spoujhî, sipoujheye [addj.] 1. k' i gn a pus èn egzimplaire a vinde, tot djåzant d' on live. 2. djus d' ecråxhe, tot djåzant d' ene tere. Des sapéns d' Noyé k' ont crexhou 7ans, li tchamp est tot spoujhî, don Cwarante dolårs å bari, est ç' li bon pris po ene sacwè ki va esse sipoujheye dins 40 ans ? ([[L. Mahin]]). F. épuisé. | sipoujhete u espoujhete / spoujhete [f.n.] [[Motî:troûlea|troûlea]]. On dit eto: [[Motî:troûle|troûle]], [[Motî:poujhoe|poujhoe]], [[Motî:poujhete|poujhete]]. F. épuisette. Disfondowes: s(i)poûjète, (è)spoûjète, spûjète.