siprecter u esprecter / sprecter (codjowaedje) [v.s.c.] cåzer dins on micro. Li hôt-pårloe riprind ene måtche des tchesseus, pu l' ci k' a sprecté ttaleure erprind l' microfone (F. Barry).

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do flamind "spreken" (djåzer), raptitixhante cawete -ter.

| siprecteu u esprecteu / sprecteu, sprecteuse u sprectêyresse [o.f.n.] li ci (cene) ki cåze å micro. Li sprecteu annonce ene prume di cint francs (F. Barry). F. speaker, speakerine.