sitåmusse u eståmusse (les deus teyorikes, mins nén rilevés) / ståmusse (seule fôme corante) [addj., purade atribut] reyusse (boke å lådje). Dji dmora ståmusse tot d' on côp Come si dji n' aveu nou raetchon. (J.M. Warnier). Li djoû k' Mwaisse Califice dimorrè ståmusse, c' est k' l' eure årè souné por la des oremusses (A. Maquet). On dite eto : pek, tchoupe, peté, paf, reyusse. F. éberlué, interdit.

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Calcaedje do latén des lwès del sicrîta "stamus" ^[1]

Disfondowes

s(i)taumus´, (è)staumus´, stâmus´.

Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

Coinrece payis d' Lidje

Sourdants

1. ↑ François-Joseph Toussaint, divins Bulletin du vieux Liège, 40, 1937.