sitala u estala / stala [o.n.] 1. camp d' prijhnî. Il a scrît e walon cwand esteut e stala e l' Almagne. . 2. vî ome metou a l' ospice. Vos sovnances vos riront cwand vos seroz stala, Yet vos åroz vint ans, gråce a ça, tote vossse veye (F. Dewandelaer). On dit eto: catî. F. petit vieux. Disfondowes: s(i)tala, (è)stala, stalak. Etimolodjeye : Calcaedje riwalonijhî di l' almand "Stallag" (camp). Coinrece Payis d' Nivele (sinse 2).