sitalag u estalag / stalag [o.n.] 1. camp d' prijhnî. Il a scrît e walon cwand esteut e stalag e l' Almagne. 2. vî ome metou a l' ospice. Vos sovnances vos riront cwand vos seroz stalag, Yet vos åroz vint ans, gråce a ça, tote vossse veye (F. Dewandelaer). On dit eto: catî. F. petit vieux. Disfondowes: s(i)talak, (è)stalak, stala. Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî di l' almand "Stallag" (camp). Coinrece Payis d' Nivele (sinse 2).