sitape u estape stape [f.n.]

1.

2. stapes [t.pl.] vude leyî på råyaedje-evoye del hoye dins ene taeye. Li taeye leye trinner ses bos dins les stapes ki shuvnut po moenner l' vint å front (F. Callaert). F. vide. >> fé do stape: rebleyî. F. ramblayer.

| sitapete u estapete stapete [f.n.]

1. pitite pîce di bwès (po les poes, evnd.). F. échallas.

2. (imådjreçmint) djambe Fé aler ses stapetes tot rpoizant s' tiesse ? Ene idêye ! I va monter al Citadele (C. Denis). On dit eto: sikeye. F. guibole.