sitocoe u estocoe / stocoe [o.n.]

1. (v.m.) (mot d' tchårlî) usteye po forer les moyoûs, et mete les rais dvins. Li stocoe do tchårlî, c' est ene sôre d' eto po stoker les rowes.

2. ancien bwès k' on-z a disteré les stoks po l' ritcherwer. Loukîz a : côpe a blanc stok. F. mise à blanc. >> Li Stocoe: (la-minme: Li / o Stocwè no d' plaece di Nåwinne. Li pré do Stocoe.

Etimolodjeye : Etimolodjeye : bodje sitok, cawete -oe (come po les bwès : ônoe, tchenoe).