sitoele u estoele / stoele [f.n.]

1. coir ciryin, ki rglatixh del nute, come ene pitite ponte e cir et ki c’ est on solea metou mierlon del Daegne. F. "étoile". >> li lingaedje des stoeles: doûce creoyance so les stoeles. C' est ene djupsyinne ki lyi a-st aprins l' lingaedje des stoeles (C. Denis).

2. ôtes coirs ki rglatixhnut e cir. Loukîz a : schitante sitoele, stoele a cawe, Stoele do bierdjî.

3. grande vudete. On dit eto : står.

| sitoelî u estoelî / stoelî [o.n.] cir, rwaitî del nute, avou totes les stoeles. F. "firmament, ciel".

| sitoeloe u estoeloe / stoeloe [o.n.] sitoelî. F. "firmament".

| sitoelreye u estoelreye / stoelreye [f.n.] troke di stoeles. F. "constellation".

Parintaedje

• sitoeler

Mots d’ aplacaedje

• sitoele a cawe
• Sitoele do bierdjî
• schitante sitoele

Omofoneye

Coinreçmint : siteule (çou ki dmeure des dinrêyes après l’ awousse)

Ôte rishonnant mot

• står

Disfondowes

stoele 

s(i)twèle, (è)stwèle, s(i)teule, s(u)twâye, s(ë)twale, s(i)tûle, (è)stwaye.

stoeloe 

s(i)twèlwè, (è)stwèlwè, s(i)teuleu, s(u)twâyoû, s(ë)twaleu, s(i)tûleu, (è)stwayoû.

Hårdêyes divintrinnes

• Dipus d' racsegnes so les stoeles
• Dipus d' racsegnes so les stoelreyes