sitoirtchî u estoirtchî / stoirtchî (codjowaedje)

I. [v.c.] xhorbi (li tåve), evnd. F. essuyer. Roum. stoarce

II. si stoirtchî [v.pr.] si toide comifåt tot djåzant d' ene djonteure. Li pî aveut seurmint stî stoirtchî (B. Louis). F. fouler. Roum. se întoarce

Etimolodjeye: viebe toirtchî, refoircixhante betchete si-.