sitokî u estokî / stokî

I. (v.v.m.) [o.n.] ancyin mestî a vey avou l’ bwès (fijheu d’ rowes di bwès, fijheu di stoks, di mantches). Loukîz a : sitok sitoker, sitocoe. >> L’ Estokî: hamtea d' Souvret.

2. no d' famile del Walonreye, ki si scrît, asteure, Stoky. Loukîz a : Stoki F. Stoquier.

Etimolodjeye : bodje sitok, cawete -î.

• Des nos d’ plaece del Walonreye avou « Stokî »