sitotchî u estotchî / stotchî (codjowaedje) [v.c.]

1. gueder (ripaxhe comifåt). Dji so stotchî d' mindjî. L' estotchet m' a stotchî. Loukîz a: astoker. F. gaver, étouffer, faire caler.

2. responde setchmint. Dji l' a stotchî do prumî côp (J. Coppens). On dit eto: riplaker. F. rembarrer.

| sitotche u estotche / stotche [o.n.] sitotchet. F. étuvée, étouffée, salade.

Etimolodjeye: sivierba.

| sitotchet u estotchet / stotchet [o.n.] amagnî walon fwait avou des verdeures (kécfeye bråmint des agnons) et des canadas cûts eshonne, et spotchîs tot onk so l' ôte. On stotchet d' carotes, di spinasses, di cabus, di celeris. Nos avans mindjî on boun estotchet avou des kertons (J. Coppens). Loukîz a: djote, djårdinêye, potchowe. F. étuvée, étouffée, salade. >> Cwand on mareye ene veve, on prind do stotchet rtchåfé: dijhêye po balter onk ki spoze ene veve.

Etimolodjeye: bodje "stotche", cawete -et (pitit stotche).

Coinreces Coûtchant walon.

• Dipus d' racsegnes so les stotchets.