sitronner u estronner / stronner ([[Codjowaedje trinner|codjowaedje]]) [v.c.] 1. prinde (ene sakî, ene biesse) pal goidje, et serer tot l' espaitchant d' shofler, disk' a tant k' i mourt. F. étrangler. >> i stronne bén l' poye sins l' fé braire: dijhêye po onk k' a k' a l' air d' ene sinte-nitouche, et ki toûne li tiesse d' ene comere (et motoit lyi fè èn efant). 2. avaler d' on plin côp. Asteure, sitronner ene gote po rnetyî ses idêyes ([[L. Somme]]). I vs sitronnèt on vere di gote come po rire. Loukîz a: [[Motî:galofer|galofer]]. F. ingurgiter. 3. espaitchi on comiece, ene economeye d' aler, tot metant les pris des ahesseus trop hôt, u les martchandeyes vindowes trop bas. Les multinaconåles nos stronnront, avou leus produts transdjenikes. | sitronnaedje u estronnaedje / stronnaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "sitronner". | sitronnant u estronnant / stronnant, sitronnante u estronnante / stronnante, [addj., purade padvant] k' a on gosse ki stronne, tot djåzant d' èn amagnî. Il a magnî ene sacwè di stronnant ([[Motî d' Cînè]]). F. astringent, âpre. | sitronnêye u estronnêye / stronnêye [f.n.] 1. accion di prinde ene sakî u ene biesse al goidje, pol sitronner. 2. (imådjreçmint) [[Motî:dispoûslêye|dispoûslêye]], [[Motî:dobleure|dobleure]]. Cloyoz vosse betch ou dji vs dene ene sitronnêye! (ramexhné pa [[Motî da Haust|J. Haust]]). <== ! stronna [o.n.] ==>