sitroukî 1 u estroukî / stroukî I. si stroukî [v.pr.] 1. si treboukî so on strouk d' åbe. Dji m' a stroukî disconte ene grand grosse pire, voeyoz vs, et dji n' pou aler pus roed (Yvonne Gendarme). F. se cogner, trébucher. 2. vini buker a; aler astok conte. I s' a stroukî so l' ouxh (E. Dethier). F. se heurter. II. [v.c.] 1.vini disconte (ene sacwè). Il a stroukî mi oto. F. cogner, heurter. 2. bouxhî so (ene sakî). Il a stî stroukî. F. frapper, rosser. >> sitroukî on côp d' pougn el gueuye: fote on pougn al djaive d' ene sakî; F. allonger un coup de poing. 3. tchôkî, sititchî. I m' a stroukî on biyet d' 10 uros e m' taxhe. rl a: sitoker. F. glisser.