soûfe [f.n.] noere [[Motî:cinde|cinde]] ki dmeure plakêye al tchiminêye, dins ene [[Motî:sitouve|sitouve]], evnd. A l' ivier, li soûfe foume del tchiminêye. Li ptit Djezus k' est so l' viye fouwire est rascovrou di soûfe et d' poûssires ([[R. Zander]]). Si t' åreus yeu metou l' feu al moye di fåde divant del ricatchî, ça åreut fwait on braijhisse, et tot tourner a soûfe ([[L. Mahin]]). Po-z espaitchî l' fier et l' acî do-z eruni, les fåt pinturer avou del tchôde tourbantene, k' on-z a fwait fonde del soûfe didins (ramexhné pa [[L. Léonard]]). On dit eto: [[Motî:souye|souye]], [[Motî:sûne|sûne]]. F. suie. Etimolodjeye: erî-rfwait [[etimolodjeye gayele|gayel]] "soudia" (minme sinse), avou ridaedje d' ene erî-rfwaite disfondowe: "soûxhe" eviè "soûfe" ([[ridaedje xh = F]]), dizo assaetchance di [[Motî:shoufe|shoufe]].