sogne-cou [o.f.n.] onk (ene) k' a todi sogne (peu). Alez, djans, ni soeye nén tant sogne-cou; broke divins ! On dit eto: couyon, schitåd. F. trop prudent, circonspect, trouillard.

Etimolodjeye: mot d' aplacaedje no (sogne, del vierbire "aveur sogne") + no (cou). Coinrece Payis d' Lidje.