soker (si soker) (codjowaedje) [v.s.c.] 1. esse viermi (magnî des viers), u divni fråjhûle, a setch, tot djåzant d' ene sacwè d' bwès (meube, evnd.). Li molén a fiyî esteut tot soké. rl a: breni. 2. souwer, tot djåzant des waezons k' on råye po sårter. On forneléve cwand les waezons estént bén sokés, li pus sovint après les fenåjhes, fén d' awousse, moes d' setimbe (S. Fontaine).

Omonimeye coinrece:

• soket (soké).