solåcyî ([[Codjowaedje tcheryî|codjowaedje]]) I. [v.c.] [[Motî:rapåjhter|rapåjhter]]. Dijhoz mu ene boune parole po m' solåcyî (H. Forir). On dit eto: [[Motî:soladjî|soladjî]], [[Motî:ricfoirter|ricfoirter]], [[Motî:aswådjî|aswådjî]], [[Motî:risonsoler|risonsoler]]. F. soulager, réconforter, consoler, apaiser. II. si solåcyî [v.pr.] 1. si rapåjhter. Nos copinans si voltî la k' nos cwerans a nos solåcyî (A. Kempis, rat. pa J. Bosly). 2. si [[Motî:sognî|sognî]] cwand on est malåde. Etimolodjeye: latén "solacium" (soladjmint ?). Coinrece Payis d' Lidje. | solåciaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "solåcyî". Po nos solåcyî, nos copinans sovint a l' vude et a målvåt: on té ricfoirt ki vént d' ådfoû fwait grand toirt å solåciaedje k' el Bon Diu mete e fond d' nosse cour (A. Kempis, rat. pa J. Bosly). F. soulagement, apaisement, réconfort, consolation.