sonkenaiwe I. [addj.] 1. esse sonkenaiwe, souwer sonkenaiwe: souwer foirt. rl a: frexh di tchôd. 2. (imådjreçmint) ariver sonkenaiwe: ariver tot pierdou d' awè corou di cåze d' ene mwaijhe novele evnd. II. [addj. & o.f.n.] feneyant (ki dit k' i souwe sonkenaiwe après ene olivete). F. paresseux, indolent. Disfondowes: sonkènêwe, sankènêwe, sankèneuwe. Etimolodjeye: mot d' acolaedje no + no (sonk en aiwe, avou do sonk dins l' aiwe del souweur). Coinrece walon do mitan.