sorodje

I. [o.n.] ome di vosse sour. Les vatchlîs s' assoçnèt sovint avou l' vijhén oudonbén avou l' sorodje Houbiet po fé l' fenåve (J. Lahaye). Et vola çou k' on djha a Tamar: «Schoû, vosse sorodje est ki monte a Simna po fé tonde ses biesses» (Li Djneze, ratournêye pa L. Hendschel). On dit eto: bea-fré. F. beau-frère.

II. Sorodje [n.dj.] no d' famile del Walonreye, ki si scrît, asteure, Soroge.

Vîs scrijhas : soroige, sorouge.

Etimolodjeye : latén "sororius (minme sinse ?).