sortot [adv.] [[Motî:pår|pår]], [[Motî:aprume|aprume]], [[Motî:purade|purade]], [[Motî:puvite|puvite]], [[Motî:copurade|copurade]]. Sortot, ni t' emantche nén co avou ci-la ([[Motî d' Bastogne]]). Mi, çou ki m' a sortot sbaré, c' est les rowes ki s' rashonnnut sol grand-plaece, divant d' s' aler stinde di tos les costés, come po fé ene sitoele ([[L. Somme]]). Fr. surtout, à priori. Etimolodjeye : riwalonijhî calcaedje Loukîz l' pådje di copene do francès "surtout" (minme sinse). | sortot ki [aloyrecire] copurade ki. I n' pleut må d' rintrer trop tård ci côp ci, sortot k' dji lyi aveu ddja fwait li lçon li samwinne passêye ([[Motî d' Bastogne]]). Fr. surtout que. ---- * [[adviebe|Dipus d' racsegnes so les adviebes]] * [[aloyrecee|Dipus d' racsegnes so les alyreces]] ----