siter u ester / ster [o.n.] (v.v.m.) sårt (sårtêye plaece), metou tot seu å mitan d' on bwès. >> Nos d' plaeces avou "ster", en aplacaedje tîxhon: Houdîster, Pepinster, Timister.
| Ster, dins les fråzes sovint e Ster, la-minme: o Stêr [n.pl] hamtea d' Francortchamp, e F. Ster.
| Sterlin, Sterlinne [n.dj.] onk, ene di Ster.
Etimolodjeye et tcherpetaedje
- ster
- erî-rfwait latén "stirpus" (sårt, sårté).
- Sterlin
- cawete -lin.
Disfondowes
- ster : s(i)têr, (è)stêr, s(u)têr, s(u)tinr, s(ë)tèr, stè. [1]
Hårdêyes divintrinnes
Pî-notes
- ↑ Metans dins "Hodistè".