suziner (codjowaedje) [v.s.c.]

1. chuchloter (dire åk tot bas, po k' on n' etinde nén bén). I n' fijhèt k' suziner leus deus. Dj' a schoûtè l' ri ki suzinéve. On doûs vint suzene si tchanson. Vos m' suzinîz "Dji vs inme", et po n' vos fé nou displi, dji responda: "mi ossu" (A. Maquet). Si dj' mousse e lét, Des vwès m' zuzinèt a l' oraye Ki dji m' mareye (M. Lejeune). Loukîz a: maltoner. F. chuchoter, sussurer, murmurer.

2. tchanter doûçmint (ene tchanson). Après ene hapêye di dansreye so plaece, il a ataké a suziner s' tchîf d' ouve: tot plin, tot plin des coplets, avou come on respleu (L. Hendschel). On dit eto: gruziner. F. chantonner, fredonner.

Disfondowes: suziner, sussiner, zuziner .

Coinrece payis d' Lidje.

Parintêye:

• rissuziner.