tåte [f.n.] 1. dorêye. F. tarte. 2. fadêye. Nosse bribeu sait bén ki, s' i vout wangnî les tåtes et l' cafè d' åmatén, i lzî fåt dner on côp d' mwin po djeter les ståves et fôrer les biesses (J.P. Dumont). F. tartine. >> piede ses tåtes: piede li råjhon. >> magneu d' tåtes ås efants: >> li tåte ritoume todi do costé do boure: on-z a tofer li contråve di çou k' on vôreut bén aveur. 3. gozåd. Al dicåce, on fjheut cenk shijh dorêyes et deus troes tåtes. F. tarte recouverte.

• "tåte" est èn emacralé mot
• Dipus d' racsegnes so les tåtes (dorêyes)
• Dipus d' racsegnes so les tåtes (gozåd)