tåte [f.n.]

1. dorêye. Si vos estez ene pitite miete golafe, vos n' sondjroz nén sins rgret ki Tchålerwè est l' payis del fine tåte å côrin, kel dorêye est l' pus bea efant d' Lidje, kel Namurwès est fir di ses flamitches å froumadje, et k' a Nivele, el tåte a l' djote n' a nén s' pareye su l' tere (E. Romain). F. tarte.

2. fadêye. Nosse bribeu sait bén ki, s' i vout wangnî les tåtes et l' cafè d' åmatén, i lzî fåt dner on côp d' mwin po djeter les ståves et fôrer les biesses (J.P. Dumont). F. tartine. >> piede ses tåtes: piede li råjhon. >> magneu d' tåtes ås efants° >> li tåte ritoume todi do costé do boure: on-z a tofer li contråve di çou k' on vôreut bén aveur.

3. gozåd. Al dicåce, on fjheut cenk shijh dorêyes et deus troes tåtes. F. tarte recouverte.

• "tåte" est èn emacralé mot
• Dipus d' racsegnes so les tåtes (dorêyes)
• Dipus d' racsegnes so les tåtes (gozåd)