tûtler ([[Codjowaedje shofler|codjowaedje]]) I. [v.c.] vudî (ene botaye) tot l' boevant tote. Il ont tûtlé tote li botaye. On dit eto: [[Motî:riloper 1|riloper]]. [[Motî:trûler 2|trûler]], [[Motî:flûter|flûter]]. F. lamper, avaler, ingurgiter, boire avec passion. II. [v.s.c.] 1. haetchî so ene [[Motî:tûte|tûte]], tot djåzant d' on påpåd. F. téter, sucer. 2. so ene pupe. I saetcha foû del taxhe di s' sårot ene pupe et del toubak; londjinnmint el boura; londjinnmint, i l' esprinda; londjinnmint, i tûtla disk' a tant ki des grossès waplêyes endè vnénxhe foû ([[J.P. Dumont]]). F. aspirer. 3. boere golafmint. Cwand dji djoke di tchanter, dji tûtele a cou blanc ([[L. Mahin]]). F. ingurgiter. 4. djouwer, tot djåzant d' instrumints d' muzike a vint. Å docså, les ôres tûtlèt on côp ou deus po sayî ([[A. Henin]]). F. klaxonner. Etimolodjeye: viebe fwait sol mot [[Motî:tûte|tûte]].