taexhon [o.n.]
1. schiele. Ene coujhene plinne di vîs taexhons. Ramassez tos vos taexhons. F. pièce de vaisselle. >> les taexhons: totes les schieles a rlaver après magnî. Pocwè k' c' est todi les båsheles k' i fåt ki rlavexhe les taexhons ? rl a: bagaedje, bidon, schiele, taexhnisse. F. vaisselle.
2. tot bidon fwait avou del cûte tere. rl a: téle, potreye. F. poterie.
3. pitite casrole. rl a: cassete, cawet.
4. pitite djusse po mete di l' aiwe, di l' ôle. Ele m' a spiyî on bea taexhon. F. vase.
Disfondowes: tèchon, tachon, tahyon, tahon. Pc. tiéchon, tichon, tëchon.
Etimolodjeye: acmaxhaedje di "taxhon", do vî tîxhon "thâhô" u "than" (diele), eyet "tèchon", do picård "tiéchon" (minme sinse) ki provént luminme do latén testus (tiesse), k' a dné eto l' francès "tesson". Motoit eto gn a-t yeu assaetchance di tawe. Coinrece Payis d' Lidje, Årdene, Payis d' Tchålerwè.
| taexhnisse [o.n.]
>> les taexhnisses: les schieles. Les vîs djonnes omes rilavèt todi leus taexhnisses divant d' magnî, et les cmeres après magnî.
Disfondowes: tèchnis', tachnis'.
Etimolodjeye: bodje "taexh" (di taexhon), rabaxhante cawete -isse. Coinrece payis d' Måtche-el-Fåmene.