taeye [f.n.]

1. bwès avou bråmint des sôres d' åbes (côrîs, beyôles, tchinnes, sås, tchårnales, des bwès d' poye, havurna, evnd., mins nén des faws, metans) k' on-z abate tos les trinte cwarante ans, tot leyant sacwants beas åbes å mitan. Come i n' voeyént rén sol voye, ni dins les taeyes, il ont shû on pazea d' grivlire.F. taillis.

2. (mot d' houyeu) plaece k' on taeye dins l' rotche. F. galerie. >> endaler el taeye: endaler al hoyire. A l' prumire eure, come po ndaler e taeye, Il aveut ddja efuté ses deus botes (J. Dufrane).

3. cwårs k' i fåt dner a l' estat, tos ls ans. Li secretaire a fwait saveur ås Contribucions ki Victor s' aveut agrandi: i lyi ont rmonté ses taeyes on bea vî côp (A. Laloux). F. taxe, impôt.

4. pîce di pwin avou do boure. On dit eto : fadêye. F. tartine.

Etimolodjeye : sivierba di taeyî.

Omonimeye coinrece :

• taye (blouze).

No d' viyaedje :

• Les Taeyes

• Dipus d' racsegnes so les taeyes et les houyires
• Dipus d' racsegnes so les taeyes di bwès
• Dipus d' racsegnes so les nos d' plaeces avou l' mot "taeye"
• Dipus d' racsegnes so les taeyes (contribucions)