take [f.n.]
1. grosse plake di scroufier, sovint avou des dessins scultés dsu, metowe dressêye dins on trô do meur di l' aisse dins les måjhones walones did dinltins, et insi ki tchåféve li bele plaece, avou. Dins les anêyes 1960, les vî-warîs ricwerént les takes, ki les djins vindént pacô po ene crosse di pwin. >> tchambe di take: bele plaece. F. salon.
2. (mot d' houyeu) divant k' i gn åye des ray ezès fosses, tchaekene des grossès plakes fijhant on plantchî wice ki les berlinnes rôlént. >> plat d' takes u pavé d' takes u plantchî d' takes: tacaedje. >> take e cour: take cåvlêye å mitan, come on cour.
3. tote grosse plake di fier et di scroufier. Dj' elzès voeyeu ki sôdént les takes å chalumo, po fé les meurs do depot d' petrole.
Etimolodjeye: almand coinrece "tak", "taken" (sinse 1).
| tacaedje [o.n.]
1. (mot d' houyeu) plaeces, so les voyes des berlinnes, wice k' i gn aveut des takes al tere. Dinltins, gn aveut des tacaedjes ki la wice ki les berlinnes si dvént schåyî (candjî d' voye).
2. sipesse coviete di fier des oujhenes, des fuzêyes, des tanks, evnd. F. revêtement métallique, blindage.
3. (imådjreçmint) solide soûmint po ene idêye, on pordjet. Les areyopoirts walons, c' est on tacaedje po diswalper l' Walonreye, et po dner des plaeces ås Walons (rat. pa Lucien Mahin).
Disfondowes: takèdje, tacâdje, tacadje.
Etimolodjeye: bodje "take", cawete -aedje 2 (aclapêye a on no).
| tacot [o.n.]
viye u mwaijhe oto. On dit eto: tcherete, zénk. F. tacot.
Etimolodjeye: bodje "take", cawete -ot.
|
|
|
tacaedje: take e cour å coron d' ene dobe voye (dessinaedje da Achille Van Calsteren, divins: Yû pol djoû, Vocabulaire wallon du mineur carolorégien, Ed. do Bourdon). |