take [f.n.]
1. grosse plake di scroufier, sovint avou des desséns scultés dsu, metowe dressêye dins on trô do meur di l' aisse dins les måjhones walones did dinltins, et insi ki tchåféve li bele plaece, avou. Dins les anêyes 1960, les vîwarîs ricwerént les takes, ki les djins vindént pacô po ene crosse di pwin. >> tchambe di take; u : >> tchambe al take; bele plaece. F. salon.
2. (mot d' houyeu) divant k' i gn åye des rays ezès fosses, tchaekene des grossès plakes fijhant on plantchî wice ki les berlinnes rôlént. >> plat d' takes u pavé d' takes u plantchî d' takes: tacaedje. Dinltins, gn aveut des plantchîs d' takes ki la wice ki les berlinnes si dvént schåyî (candjî d' voye). >> take e cour: take cåvlêye å mitan, come on cour.
3. tote grosse plake di fier et di fonte. Dj' elzès veyeu ki sôdént les takes å chalumo, po fé les meurs do depot d' petrole.
| tacaedje [o.n.]
1. (mot d' houyeu) plaeces, so les voyes des berlinnes, wice k' i gn aveut des takes al tere. Dinltins, gn aveut des tacaedjes ki la wice ki les berlinnes si dvént schåyî (candjî d' voye).
2. sipesse coviete di fier des oujhenes, des fuzêyes, des tanks, evnd. F. revêtement métallique, blindage.
3. (imådjreçmint) solide soûmint po ene idêye, on pordjet. Les areyopoirts walons, c' est on tacaedje po diswalper l' Walonreye, et po dner des plaeces ås Walons (rat. pa Lucien Mahin). F. base solide, fondement.
| tacot [o.n.] viye u mwaijhe oto. On dit eto: tcherete, zénk. F. tacot.
Etimolodjeye et tcherpintaedje
- take
- almand coinrece "tak", "taken" (plake di feu e l' aisse).
- tacaedje
- cawete -aedje 2 (aclapêye a on no).
- tacot
- cawete -ot.
Disfondowes
- tacaedje
- takèdje, tacâdje, tacadje.