talon [o.n.]

1. boket drîtrin do pî. Dj' a ene crevåde å talon; ça fwait må ki l' diale. rl a: betchete.

2. boket do solé ki rascove ci pårteye la do pî. >> hôt talon: sôre di coine metowe al simele do talon d' on solé, po les femes awè l' air pus grandes. Les hôts-talons ont stî edvintés påzès Rominnes, des ptitès femes, po s' fé valou dilé les femes tîxhones, bråmint pus grandes, don, zeles. >>  dji voe pus voltî ses talons k' ses betchetes (u k' ses pontes): On-z inme mî l' vey zeraler ki d' el vey ariver, c' est on soyant, on må-vnou.

Disfondowes: talon, talan.

| talnea [o.n.]

pitite crape di brôus, di nive, ki dmore aplakêye après l' talon do solé.

Disfondowes: talnê (talonê, talounê, talonia, talounia, talnia).

Etimolodjeye: bodje "talon", cawete -ea (pitit talon).

| talner [v.s.c.]

(fotbal) piter l' balon avou s' talon. F. talonner.

Disfondowes: talner, taloner, talonè, talouner.

Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî (sol piceure di "talnea") do F. talonner, 1950.

| talnaedje [o.n.]

(fotbal) pitaedje avou l' talon. F. talonnade.

Disfondowes: talnèdje, talnadje, talonadje, talounadje, talonâdje.

| talnåde [f.n.]

(fotbal) talnaedje.

Disfondowes: talnaude, talnâde, talonaude, talonâde, talounaude, talounâde.