tapêye [f.n.]

1. valixhance d' ene muzeure, d' ene longueur, d' on tins, k' ene sakî met. Ene eure po fé ça, c' est a pô près l' tapêye. F. valeur, estimation.

2. longueur, rote k' i fåt fé. I gn aveut bråmint d' pî-sintes ki triviersént les teres dins les viyaedjes et rloyî les viyaedjes etur zels, et minme ki moennént al veye; ça racourtixheut les tapêyes (Paul Gilles). On dit eto: trote, brete. F. trajet, étape, distance.

Etimolodjeye: pårticipe erirece prins come no do viebe taper.