taxhe [f.n.]
1. finte dins on mousmint, avou ene tchabote racozowe divins, po-z î mete ene pitite sacwè k' on-z a tofer mezåjhe. Rm. tastga. Rou. taşcă. F. poche. On dit eto: potche. >> motchoe d' taxhe: pitit cwåré drap, k' on s' motche divins. Françwès faxhive ses fadêyes en on motchoe d' taxhe. F. mouchoir. >> lampe di taxhe: pitite lampe electrike k' on pout mete e s' taxhe. Faleut prinde des coides, on coutea, ene lampe di taxhe po-z aler rcweri l' bixhe (G. Pècheur). On dit eto: toitche. F. lampe de poche.
2. boûsse. L' etrindjî a hiné ene taxhe d' ôr å bribeu. F. bourse.
3. çou k' i gn a ådvins. L' etrindjî a hiné ene taxhe d' ôr å bribeu. On dit eto: potchtêye. F. bourse.
Disfondowes: tahye, tahe, tache; Vîs scrijhas: taxhe.
Etimolodjeye: tîxhon "tasche" (minme sinse). Coinrece Lidje & Årdene.
| taxhete [f.n.] pitite taxhe. Il aveut deus pîces d' on franc k' il aveut bon d' etinde xhilter e s' taxhete (J.P. Dumont).