taxhete [f.n.]

1. pitite taxhe (pitite potche al manoye, pitite boûsse metowe al cingue). Fijhoz des taxhetes a vosse vantrin (Motî da Forir). Il aveut deus pîces d' on franc k' il aveut bon d' etinde xhilter e s' taxhete (J.P. Dumont). Vos lezî keudroz les tchåssetes, s’ i vs plait: Dj’ a do fi e m’ taxhete (Noyé walon). On dit eto: taxhot, taxhlete, saetchea. F. pochette. >> taxhete di houzår: pitit plate saetchea d' cur ki les cavlîs ataetchént al cingue. F. sabretache. >> al taxhete: al taxhlete.

2. toele ki rascove les boyeas d' on vea, ki sont come dins ene potche. F. fraise, mésentère.

3. plat fwait avou cisse toele la, et sacwants bokets d' tchå sins grande valeur metous astok, come li diyafrague, li flantchet, evnd. Il ont siervi ene taxhete di vea (Motî da Forir). F. fraise, diaphragme, hampe.

4. sôre di plante avou des grinnes metowes ome dins des ptitès taxhes, e sincieus latén "Capsella bursa-pastoris". Li taxhete, c' este ene espece di talaspik (Motî da Forir). On dit eto: malete. F. bourse-à-pasteur.

Etimolodjeye: bodje taxhe, cawete -ete.

Minme mot :

• taxhlete

• Dipus d' racsegnes sol taxhete (plante)
• Dipus d' racsegnes sol taxhete (di vea)