tchåforner (codjowaedje)

I. [v.c.]

1. (mot d' tchåfornî) broûler dins on tchåfor. F. brûler.

2. broûler pår. L' ignire a vnou kekyî mes ouys Foû d' on feu k' on leyeut ndaler; On moncea d' coxhes et d' moitès foyes, Aflaxhî, cåzu tchåforné (B. Louis). F. carboniser. Loukîz a: ecrahyî.

II. [v.s.c.]

1. fé aler on tchåfor.

2. (mot d' cinsî) tchåfer et waster a cåze do fermintaedje (pol fôraedje, li farene, les canadas, evnd). On stitche on baston dins l' farene po l' espaitchî d' tchåforner. Si on mete trop d' foumî, on tchåfornêye les raecenes. Divant d' ramonçler les canadas, les fåt leyî taper leu feu; sinon, i vont tchåforner (P. Defagne). F. s'échauffer.

3. (mot d' bokion) souwaedje pår, et trop rade, come en on tchåfor. Crener l' schoice d' ônea po nén k' ele tchåfornêye. Do tchåforné bwès. On dit eto : breni.

Etimolodjeye: viebe fwait so l' mot tchåfor.

| tchåfornaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "tchåforner".

| tchåfornumint [o.n.] (mot d' cinsî) tchåfornaedje (tchåfaedje pa fermintaedje).

Parintêye :

• e(s)tchåforné