tchåte 1 [f.n.] 1. el moyinådje, contrat inte ene otorité et ses sudjets. Ç' a stî l' prumire tchåte wiski l' Prince-Eveke a ricnoxhou des droets azès bordjoes. C' est on no k' est dins l' tchåte d' askepiaedje di l' abeye di Malonne, e 8inme sieke. 2. acoird inte djins d' oneur, ki tchaeke sineu s' oblidje a shuve. Li tchåte des mancîs lingaedje d' Urope 3. itparåde. Disfondowes: tchaute, chârte Etimolodjeye : calcaedje riwalonijhî do F. "chartre".

Omofone

• tchåte (noere voenne dins ene pire).

• Dipus d' racsegnes so les tchåtes el Moyinådje.