tchôca [o.n.]

1. [o.n.] mwais sôrt, emacralaedje. F. ensorcellement. >> noer tchôca: emacralaedje målåjhey a s' endè disfé. I parexhe ki c' est l' meyeu djoû po dmander l' åjhmince do sint po rweri di totes sôres di mås d' sint, et des noers tchôcas (L. Mahin). F. mauvais sort.

2. [f.n.] (pa stindaedje) tchôkeuse di mwais sôrts. La l' noere tchôca k' arive. F. sorcière.

Etimolodjeye: viebe tchôkî, cawete -a (pitite "usteye" po vs tchôkî, vos emacraler).

• Dipus d' racsegnes sol macralreye