tchôdyî 1 [v.s.c.] esse al tchôde (e tcholeurs), tot djåzant d' ene lexhe, d' ene cavale. Gn a nosse lexhe ki tchôdeye. On dit eto: tchôdler. rl a: torler, gadler, verter. F. être en rut. Disfondowes: Disfondowes: tchôⁿdyî, tchôdyî, tchôⁿdiyî, tchôⁿdiyi, tchôⁿdier, tchôdiè, tchoûdyî, côdyî. | tchôdiaedje [o.n.] 1. no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si rzultat) pol viebe "tchôdyî". F. excitation sexuelle. 2. termene ki ci estance la deure. F. rut, période de chaleurs. Disfondowes: tchôⁿdièdje, tchôⁿdiadje, tchôdiadje, tchôdiâdje.