tchacossea [o.n.] oûs d' moxhes, fruts metous to(te)s onk so l' ôte. Gn aveut on tchacossea d' poeres so ene coxhe dilé l' finiesse. Fåt vey ses djambes come ele sont beles; divant, il aveut toltins des tchacosseas d' varices. F. grappe. >> Les Tchacosseas: sipotaedje des djins d' Moirci (dilé Libråmont).

Minme sitok etimolodjike:

• tchacåd