tchairire [f.n.] (v.v.m.) tcheråvoye. F. voie carossable.

Etimolodjeye : bodje tchår (avou candjmint d' voyale) e tchêr, cawete -ire.

| Les Tchairires u Tchairire [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Chairière, dedja rebané avou Yåle divant les grands rebanaedjes. >> Li Ptite Tchairire: pus vî coulot des Tchairires, avou l' eglijhe. >> Li Grande Tchairire: l' ôte coulot, 300 metes lon do prumî.

Vîs scrijhas : Kerieres, Karieres, (1104); Ceriers, (1226); Cherrières, (1235); Chèrire, (1541); Chairels; Charies.

Etimolodjeye : vî walon "tchairire".

• Dipus d' racsegnes so les tchairires
• Dipus d' racsegnes sol viyaedje des Tchairires