tchamårder (codjowaedje) I. [v.s.c.] 1. cåzer, berdeler. Ås fiesses, on s' gavéve, on boeveut, on tchamårdéve (P.J. Dosimont). On dit eto: tchafyî. F. parler, discuter, bavarder.

2. criyî foirt cwand i s' fåt taire (metans, dins ene såle k' i gn a on concert). F. chahuter.

II. [v.c.] må cåzer (on lingaedje etrindjî). Dj' a tchamårdé l' inglès, l' arabe, Pu ds ôtes lingaedjes, des ptits cåzaedjes; Dj' conoxhe ostant d' pårlers k' el Påpe (L. Mahin). On dit eto: halmåder berdaxhî, berdeler, sprecler. F. baragouiner.

| tchamårdaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "tchamårder". "Postoy mostoy" !? dji n' sai nén çou k' ci tchamårdaedje la vout dire (L. Mahin). Loukîz a : wastate. F. discussion, bavardage, chahut, baragouin, charabia, gallimatia.