tchampyî [v.s.c.] (codjowaedje)

1. magnî del yebe tot djåzant do bisteu, des såvadjès biesses. C' est l' moumint k' les biesses des bwès, ripaxhowes d' aveur tchampyî tote nute s' astårdjèt so les lizires po ene dierinne bokêye (J.P. Dumont). On dit eto: paxhe, waidyî. F. pâturer.

2. magnî des grinnes, tot djåzant des poyes, des oujheas. Dj' ala spåde ene pougneye di frumint, et ttossu rade, tote li poytreye a-st acorou dins mes ptitès djambes po vni tchampyî (L. Somme). On dit eto: waibyî. F. picorer.

Etimolodjeye: bodje tchamp, cawete -yî des viebes del 3inme troke.