tchapea [o.n.] mousmint po mete so si tiesse po-z aler a l' ouxh, rond, sovint avou on boird, et di totes sôres di cognes. Vo les la rarivés avou leus grands tchapeas; les bierdjîs (L. Mahin). Loukîz a : modisse. F. "chapeau". >> tchapea-buze, tchapea-mlon, tchapea-bole: sôres di tchapea. >> on tchén avou on tchapea: tolminme kî ki passe; I corèt al finiesse po vey passer on tchén avou on tchapea.

| tchapurnêye [f.n.] çou k' gn a dins on tchapea. I rivneut avou ene tchapurnêye di biyokes. F. "chapeau plein de".

| tchaplî, tchapelresse [o.f.n.] onk (ene) ki fabrike u ki vind des tchapeas. Li papa, po ls efants des tchaplîs, c' est èn ome ki vike a Brussele, el Holande, e l' Almagne et sortot a Paris et ki rvént kékes djoûs inte les såjhons po s' rischaper on pô adlé zels (H. Frenay). F. "chapelier".

| tchapelreye [f.n.] fabrike di tchapeas. F. "chapellerie".

Etimolodjeye

latén " "cappa" (cabounete).

Mots d' aplacaedje

• tchapea d' macrale
• tchapea d' djindåre
• tchapea d' curé
• tchapea do diale

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les tchapeas